Сонс подкастын уншдаг хэлбэр. Унш Блог

Тээр жил бичиж байсан юм Тэргүүн үндэслэл: Жинхэнэ багш хүн гэж хэн бэ? Өөрийнх нь мэдлэг чадвар нь сул дорой байсан ч, мэдлэг чадвар нь хэтийдсэн ч байсан хүүхдийн төлөө чин сэтгэлээсээ ажилладаг амьдардаг, өөрийнхөө хүүхдээс илүү шавь нараа гэсэн сэтгэлтээр ажилдаа ханддаг, өдөр шөнөгүй тэр нэг хүүхдийг яах вэ? яаж хичээлд нь дуртай болгох вэ? яавал би хичээлээ хүүхдүүдэд ойлгуулах вэ? нэг ч гэсэн хүүхдэд энэ шинэлэг мэдээллийг үнэн зөв хүргээд ойлгуулчих юмсан... тархинд нь угаас дандаа тийм бодол ургаж байдаг хүнийг жинхэнэ багш гэх... Угаас өрөвч нимгэн сэтгэлтэй эгэл хүнийг цаг ямагт инээд хөөр баяр баясал амьдралын сайхан гэж нэрлэж болох бүхэн дагаж явдаг жамтай... чухамдаа ийм л багш ядуу тарчиг явааг ямар ч үр хүүхдээ шавь оруулсан эцэг эх хүмүүс тойрч өнгөрөөдөггүй, төгсгөөд үдсэн шавь нар ч мартдаггүй, төрүүлж өсгөсөн эх орон нь ч мартдаггүй, төр түмэн олон нь ч хоцроодоггүй... Үнэндээ ийм л багш олноор төрөн гарсан үе мөхөсхөн миний ертөнцөд 1950-1980 аад онуудад байсан юм...

1990-2000 аад оны нийгмийн ороо бусгай нөхцөл дунд амьдралын төлөө тэмцэж явсан залуучууд, өнөөдрийн нийгмийн дундаж давхаргынхан буюу улс эх орны ачааны хүндийг үүрч яваа хүмүүс… тэдний хүүхдүүд нь өнөөдөр зарим нь хорь гарч зарим нь дөнгөж их сургуулийн босго алхаж байгаа… хүн болсон л хойно үр хүүхдээ боловсрол эзэмшүүлчихэе, сайхан газар сургачих юмсан гэж бодож л таарна. Хамгийн сайн гэсэн газарлуу явуулах ямар л боломж байна тийш нь ямар ч аргаар хамаагүй явуулах нь тэдний хувьд амьдралын зорилго нь болсон мэт.  Зуучлалын газрууд, “хэлний бэлтгэлээр эхлээд визэнд орох үед хэдэн төгрөг байвал болчихноо” гэж хэлэх үед эцэг эхчүүдийн маань зорилго бараг биелэлээ олох нь тэр. Тэд үнэндээ залуу байх үедээ хүсээд ч явах боломжгүй байсан биз. Тиймдээ ч үрээ тийм сайхан газруудад явуулж сургаж юм үзүүлнэ гэдэг бол үнэхээр сайхан хэрэг.     5000-6000 ам долларын зардал төлөөд очоод эхний сарын байрны мөнгө, эхний улиралын сургалтын төлбөр нь бүрдчихнэ. Тэгээд очсон хойн...